انسانشناسی و جامعه
کاوشی در چیستیِ انسان. بخش انسانشناسی و جامعهی زومیت، روایتی است از سفر طولانی گونهی ما؛ از غبار تاریخ و شهرهای گمشدهی باستانی تا پیچیدگیهای تکامل بیولوژیک و ساختارهای اجتماعی مدرن. در این بخش میخوانیم که اجداد ما چگونه زیستهاند، تمدنها چگونه شکل گرفتهاند و ما چگونه به «ما» تبدیل شدیم.
دانشمندان با نصب حسگرهای لرزه در هرم بزرگ جیزه دریافتند هرم بهطور طبیعی از فرکانسهای لرزهای زمین جدا میشود و همین امر به پایداری آن کمک میکند.
دانشمندان با سیتیاسکن قالب گچی یکی از قربانیان آتشفشان وزوو، جعبه ابزار جراحی و تجهیزات پزشکی دو هزار سالهی یک پزشک از روم باستان را کشف کردند.
ما با شخصیتی ثابت به دنیا میآییم یا زندگی آن را شکل میدهد؟ علم امروز نشان میدهد نه ژنها بهتنهایی تعیینکنندهاند و نه تجربهها قدرت مطلق دارند.
برخلاف مصر و بینالنهرین باستان که با بناهای سلطنتی شناخته میشوند، شکوه موهنجودارو در شبکه فاضلاب، خیابانهای منظم و خدمات عمومی نهفته است.
دانشمندان میگویند راستدستی شاید فقط یک عادت ساده نباشد، بلکه ریشه در مهمترین تغییرات تکاملی انسان داشته باشد.
دانشمندان به شواهدی دست یافتهاند که نشان میدهد نئاندرتالها هزاران سال پیش از ظهور تمدنهای انسانی، نوعی درمان ابتدایی دندان را انجام میدادند.
شواهد ژنتیکی تازه نشان میدهد که اغلب آمیزشهای میان انسان خردمند و عموزادگان منقرضشدهمان، بین زنان گونه ما و مردان نئاندرتال رخ میداده است.
شواهد نشان میدهند اندازه مغز انسان در چند هزار سال گذشته کاهش یافته است، اما همزمان شواهدی از افزایش عملکردهای شناختی در جوامع مدرن وجود دارد.
تعداد قاتلان زنجیرهای از دهه ۱۹۸۰ بهطور قابل توجهی کاهش یافته است و پژوهشگران در تلاشاند با بررسی تغییرات اجتماعی و امنیتی، دلایل آن را پیدا کنند.
در گونههایی مانند انسان، نخستیها و نهنگها، وابستگی طولانی فرزندان به مادر میتواند در طول نسلها به انتخاب طبیعی برای عمر طولانی منجر شود.
آزمونهای شخصیتشناسی با کدهای چندحرفی، وعده میدهند که تمام زوایای پنهان وجود ما را فاش میکنند، اما آیا کشف شخصیت انسان به همین سادگیها است؟
آنچه امروز بهعنوان تقویمی ساده میشناسیم، نتیجه قرنها تجربه، باورهای مذهبی و انتخابهای غیرمنتظره تمدنهای باستانی است.
مطالعهای جدید نشان میدهد مغز نئاندرتالها احتمالاً شباهت بسیار بیشتری به مغز انسانهای مدرن داشته و تفاوتهای شناختی میان آنها اندک بوده است.
بررسیهای جدید روی جمجمههای انسانهای قرن بیستم و افراد امروزی نشان میدهد که ساختار استخوانهای صورت در مدت کوتاهی در حال تغییر بوده است.
فاصله زمانی میان کلئوپاترا و اهرام جیزه آنقدر زیاد است که او از نظر تاریخی به چهرههای امروزی مصر نزدیکتر بود تا به انسانهایی که اهرام را ساختند.
پژوهشگران از کاهش ۲۸ درصدی مکالمات انسانی خبر میدهند؛ وابستگی به دنیای دیجیتال و اپلیکیشنها، ما را به سمت عصر سکوت و زوال مهارت گفتگو میبرد.
در لحظات مشاجره، بدن و مغز انسان وارد وضعیتی میشوند که میتواند توانایی تفکر منطقی و همدلی را بهطور موقت کاهش دهد.
هوش مصنوعی کارها را سریعتر و آسانتر میکند، اما پژوهشی تازه نشان میدهد این راحتی ممکن است به بهای کاهش تواناییهای ذهنی تمام شود؛
بیش از ۵۰هزار سال پیش، در پناهگاه سرد غار آمود در شام، نوزادی جان خود را از دست داد که امروز رازهای پنهان بقای گونهاش را در استخوانهایش حمل میکند.
یافتههای زیستمحیطی که خشکسالی را علت سقوط بریتانیای روم میدانست، اکنون با انتقاد شدید تاریخدانان بر سر تفسیر نادرست منابع تاریخی مواجه شده است.
فنلاند با راهاندازی مطالعهای ۱۰۰ساله و ردیابی زندگی ۲۰۰هزار کودک متولد بین ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۹، بهدنبال شناسایی عوامل موثر بر کیفیت زندگی در این کشور ...
مناطقی از ژنوم انسان که در تعیین ویژگیهای ظاهری چهره نقش دارند، دارای تنوع بیشتری نسبت به سایر قسمتهای ژنوم هستند.
۱۲هزار سال پیش، بومیان آمریکای شمالی مفهوم احتمال را کشف کرده بودند و تاسها را به عنوان ابزاری برای بازی و تعامل اجتماعی به کار میبردند.
بررسی دادههای تاریخی نشان میدهد تنها ۲٫۵ میلیارد نفر میتوانند بهطور پایدار روی سیاره زمین زندگی کنند، اما سوخت فسیلی مانع درک این حقیقت شده بود.
انسانها پس از خروج از آفریقا به سرعت توانستند سلطه جهانی را به دست آورند و تقریباً در تمام محیطهای زمینی گسترش یابند. این موفقیت چگونه حاصل شد؟