منو استارت ویندوز ۱۱ آپدیت شد و حالا کاربران از آن متنفرند

به‌روزرسانی‌های بزرگ رابط کاربری معمولاً با واکنش‌های دوگانه همراه می‌شوند و تغییر منوی استارت ویندوز ۱۱ هم از این قاعده مستثنا نیست. بحثی طولانی در ردیت با عنوان «نظرتان درباره‌ی آپدیت جدید منوی استارت چیست؟» بیشتر شبیه همه‌پرسی درباره‌ی مسیر طراحی مایکروسافت است. اگرچه معدودی از کاربران از تغییرات رضایت دارند، اما اغلب می‌گویند منوی جدید بیش‌ازحد بزرگ، بیش‌ازحد خودکار و فاقد شخصی‌سازی کافی است.

رایج‌ترین انتقاد به اندازه‌ی غول‌آسای منوی استارت برمی‌گردد. کاربران مانیتورهای ۲۷ اینچی آن را «اتلاف عظیم فضا» و «بازگشت به استارت‌اسکرین» توصیف کرده‌اند و معتقدند به‌جای منوی جمع‌وجور، با نمای متورمی روبه‌رو هستند. بسیاری حس می‌کنند تجربه‌ی جدید به ویندوز ۸ نزدیک‌تر است تا منوی متعادل ویندوز ۱۰. در مقابل، کاربران لپ‌تاپ‌ها کمی ملایم‌تر واکنش نشان داده‌اند؛ تفاوتی که دوباره تنش قدیمی میان بهینه‌سازی برای لمس و نیاز کاربران دسکتاپ به تراکم و بهره‌وری را یادآوری می‌کند.

فاصله‌ی بصری زیاد بین آیکن‌ها، کاشی‌های بزرگ و فضای خالی اطرافشان، بیشتر «زیاده‌روی طراحی» تلقی شده است تا بهبود کارکردی. ویژگی شاخص این آپدیت یعنی دسته‌بندی خودکار برنامه‌ها نیز چندان مورد پسند کاربران قرار نگرفت. برنامه‌ها با تکیه بر طبقه‌بندی مبتنی‌بر یادگیری ماشین در پوشه‌هایی مثل بهره‌وری، ابزارها یا سایر قرار می‌گیرند؛ ایده‌ای که روی کاغذ جذاب به‌نظر می‌رسد، اما در عمل برنامه‌هایی مثل استیم و لانچرهای بازی در چند دسته‌ی پراکنده پخش می‌شوند. بدتر از آن، کاربر هیچ کنترلی برای تغییر نام، حذف یا جابه‌جایی دستی دسته‌ها ندارد.

کمبود کنترل باعث شده است ابزارهای متفرقه‌ی مرتبط با استارت منو ویندوز ۱۱ بیش از آپدیت مایکروسافت بدرخشند. کاربران بارها از ابزارهایی برای تغییر منوی استارت نام می‌برند تا اختیار را پس بگیرند؛ نشانه‌ای از احساس فراگیری که سیستم‌عامل، انتخاب‌های کمتری به کاربر می‌دهد و تصمیم‌های بیشتری را به‌جایش می‌گیرد. البته همه‌چیز منفی نیست زیرا برخی می‌گویند با تغییر نما به «فهرست»، تجربه‌ی کاربری بسیار بهتر می‌شود و ادغام برنامه‌های پین‌شده با فهرست کامل اپ‌ها منطقی‌تر به نظر می‌رسد؛ هرچند حتی طرفداران هم به بزرگی بیش‌ازحد منو اذعان دارند.

فراتر از طراحی، گزارش‌هایی از باگ‌ها و افت عملکرد از رندر نشدن آیکن‌ها تا لگ انیمیشن‌ها هم به نارضایتی از تغییرات استارت منو ویندوز ۱۱ دامن زده است. برای کاربرانی که سخت‌افزار قدرتمند دارند، چنین مشکلاتی آزاردهنده‌تر است و اعتماد به بازطراحی را تضعیف می‌کند. نوستالژی هم دوباره سر برآورده است و عده‌ای ویندوز ۷ یا ۱۰ را اوج تعادل می‌دانند و از تغییرات پی‌درپی بدون امکان بازگشت ساده خسته‌اند.