چین بی‌سروصدا موشک رقیب فالکون ۹ اسپیس ایکس را پرتاب کرد

روز دوشنبه، چین به‌صورت کاملاً بی‌سروصدا و بدون ارائه‌ی هیچ‌گونه هشدار ایمنی از قبل، جدیدترین موشک خود را که رقیب فالکون ۹ اسپیس‌ایکس محسوب می‌شود، برای نخستین‌بار به‌همراه محموله‌ای عملیاتی به پرواز درآورد.

موشک ۷۲ متری لانگ مارچ 12B، اول ژوئن ساعت ۴:۴۰ بعدازظهر به وقت محلی (ساعت ۱۲:۱۰ ظهر به وقت ایران) از منطقه آزمایشی نوآوری فضایی تجاری دونگ‌فنگ در مغولستان داخلی، واقع در شمال چین، به فضا پرتاب شد.

به گزارش اسپیس‌نیوز، شرکت دولتی علوم و صنعت هوافضای چین (CASIC) که تولیدکننده‌ی موشک و سامانه‌های موشکی است، خبر پرتاب لانگ مارچ 12B را پس از انجام آن اعلام کرد. این موشک به‌تازگی روی سکوی پرتاب مشاهده شده بود، اما هیچ اطلاعیه‌ی رسمی درباره محدودیت یا هشدارهای حریم هوایی برای پرتاب آن منتشر نشد.

معمولاً برای هشدار به هواپیماها و شناورها درباره خطرات احتمالی پرتاب موشک، از جمله سقوط بقایای آن، اطلاعیه‌های بین‌المللی هوانوردی و دریانوردی صادر می‌شود. این هشدارها بخشی از رویه‌های استاندارد جهانی ایمنی پرتاب‌های فضایی هستند. بااین‌حال، برخی تحلیلگران معتقدند فعالیت‌های فضایی چین همیشه با هنجارهای بین‌المللی مطابقت ندارد.

لانگ مارچ 12B یک موشک خصوصی و چندبارمصرف است که برای پشتیبانی از مأموریت‌های پرتاب ماهواره‌های اینترنتی چین طراحی شده است. در پرتاب آزمایشی اخیر، موشک بازیابی نشد؛ اما CASIC اعلام کرده است که آزمایش بازیابی مرحله اول موشک در آینده انجام خواهد شد.

لانگ مارچ 12B جدیدترین گام چین در ساخت موشک‌های چندبارمصرف به شمار می‌رود؛ پرتابگرهایی که به جای رهاشدن پس از پرتاب، با استفاده از پیشران خود فرود می‌آیند. همین فناوری باعث شده است اسپیس‌ایکس هزینه استقرار منظومه‌های عظیم ماهواره‌ای خود را به شکل چشمگیری کاهش دهد. لانگ مارچ 12B که نسخه قدرتمندتر لانگ مارچ 12A محسوب می‌شود، توان حمل حدود ۲۲ تن محموله به مدار نزدیک زمین را دارد.

موشک جدید چین دهمین دسته از ماهواره‌های «چیان‌فن» یا «هزار بادبان» را با موفقیت به مدار نزدیک زمین حمل کرد. چین در حال ساخت یک منظومه‌ی عظیم ماهواره‌های اینترنتی برای رقابت با استارلینک اسپیس‌ایکس است. ماهواره‌های «هزار بادبان» مانند استارلینک از محدودیت‌های روشنایی پیشنهادی جامعه نجوم فراتر می‌روند و می‌توانند رصد آسمان شب را برای اخترشناسان دشوار کنند.

طبق برنامه فعلی ناسا، فضانوردان آمریکایی در سال ۲۰۲۸ روی ماه فرود خواهند آمد، در حالی که چین قصد دارد تا پیش از سال ۲۰۳۰، فضانوردان یا به عبارت دقیق‌تر تایکونات‌های خود را به سطح ماه بفرستد. بااین‌حال، هیچ تضمینی وجود ندارد که آمریکا نخستین کشوری باشد که به حضور دائمی انسان روی ماه دست می‌یابد.

چین پس از پرواز تاریخی مأموریت آرتمیس ۲ ناسا در اطراف ماه، متعهد شد برنامه‌های قمری خود را سرعت ببخشد. این کشور قصد دارد فضانوردانش را با فضاپیمای منگ‌ژو و به کمک پرتابگر لانگ مارچ ۱۰ به فضا بفرستد؛ موشکی سرنشین‌دار و بسیار بزرگ‌تر که می‌توان آن را خویشاوند بزرگ‌تر لانگ مارچ 12B دانست. لانگ مارچ ۱۰، نخستین پرواز آزمایشی خود را در ماه فوریه انجام داد و قرار است در گام بعدی، ماه‌نشین لانیوئه را در مأموریتی جداگانه به ماه منتقل کند تا در مدار ماه به فضاپیمای منگ‌ژو متصل شود.