اگه شغلتان به استفاده از مغز نیاز دارد، ممکن است به‌زودی به دردسر بیفتید

با افزایش نگرانی‌ها پیرامون بحران شغلی ناشی از هوش مصنوعی، پژوهشگران تلاش می‌کنند تا درک بهتری از مشاغلی که بیشترین و کمترین تأثیر را خواهند پذیرفت، به‌دست آورند.

اکنون، پژوهشگران دانشگاه تافتس آنچه را که ادعا می‌کنند اولین چارچوب داده‌محور از نوع خود است، منتشر کرده‌اند. این چارچوب با عنوان شاخص ریسک شغلی هوش مصنوعی آمریکا (American AI Jobs Risk Index)، نقشه مشاغلی را ترسیم می‌کند که از همه بیشتر آسیب‌پذیر هستند و همچنین مناطقی جغرافیایی‌ را مشخص می‌کند که احتمالاً بیشترین تأثیر را احساس خواهند کرد.

داده‌ها نشان می‌دهد حدود ۹٫۳ میلیون شغل در آمریکا در معرض خطر حذف‌شدن درطول ۲ تا ۵ سال آینده قرار دارند. در مطالعه، ۴٫۹ میلیون کارگر در ۳۳ شغل شناسایی شده‌اند که بیشترین ریسک جابه‌جایی شغلی را به دلیل هوش مصنوعی دارند.

به گفته پژوهشگران، تنها کسانی که می‌توانند از تخصص موجود خود بهره‌مند شوند و آماده پذیرش فناوری برای کسب مزیت نسبت به دیگران باشند، زنده خواهند ماند.

بشکار چاکراورتی، رئیس دانشکده کسب‌وکار جهانی دانشگاه تافتس و اقتصاددان در بیانیه‌ای گفت: «هوش مصنوعی فقط به اتوماسیون وظایف روتین محدود نمی‌شود، بلکه به‌طور فزاینده‌ای درحال نفوذ به حوزه‌هایی است که نیازمند توانایی‌های شناختی و تحلیلی پیچیده هستند. این پیشرفت، مشاغلی را نیز که پیش‌تر به‌عنوان شغل‌های با مهارت بالا و دستمزد قابل‌توجه شناخته می‌شدند، تهدید می‌کند. مشاغل آتی به افرادی تعلق خواهد داشت که دارای ترکیبی منحصربه‌فرد از سه مهارت اساسی، یعنی تخصص عمیق در حوزه‌ای خاص، توانایی تحلیل و قضاوت مستقل و آشنایی کامل با هوش مصنوعی و نحوه به‌کارگیری آن باشند.»

شاخص ریسک شغلی هوش مصنوعی آمریکا، با بررسی حدود ۸۰۰ شغل مختلف و اختصاص «نمره مواجهه» به هر کدام، نشان می‌دهد مشاغل متعددی درمعرض خطر جابه‌جایی ناشی از پیشرفت‌های هوش مصنوعی قرار دارند.

در صدر فهرست مشاغل پرخطر، طراحان وب و رابط کاربری، توسعه‌دهندگان وب، معماران پایگاه داده، برنامه‌نویسان کامپیوتر، دانشمندان داده و متخصصان ریسک مالی قرار دارند. در سوی دیگر طیف، مجموعه‌ای از مشاغل کارگری ازجمله سقف‌سازها، معدنچی‌ها، اپراتورهای ماشین‌آلات، کارگران مسئول بسته‌بندی گوشت، جوشکارها، سنگ‌کارها و گچ‌کارها قرار دارند. مشاغل دیگری که کمترین مواجهه را دارند عبارت‌اند از دستیاران جراحی، ماساژورها و کارکنان فست‌فود.

پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که بسیاری از مشاغل با کمترین دستمزد، در واقع کمترین مواجهه را دارند: کارهای فیزیکی (بناها، پرستاران، ظرفشورها) کمتر از یک درصد جابه‌جایی را تجربه می‌کنند. مشاغلی که هوش مصنوعی نمی‌تواند جای آنها را بگیرد، عمدتاً مشاغلی هستند که اقتصاد همواره آن‌ها را کم‌ارزش تلقی کرده است.

تحقیقات دیگری نیز در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار انجام شده است، مانند مطالعه‌ای از شرکت آنتروپیک که اوایل ماه جاری منتشر شد و به نتایج مشابهی دست یافته است.

پژوهشگران دانشگاه تافتس با نگاهی نوآورانه به جنبه‌های جغرافیایی، نشان داده‌اند که کارگران ساکن در مراکز شهری بزرگ ایالات متحده بیشتر از سایر مناطق درمعرض خطر جابه‌جایی شغلی ناشی از هوش مصنوعی قرار دارند. به‌طورخاص، شهرهای دانشگاهی بیشترین آسیب‌پذیری را تجربه خواهند کرد.

به گفته چاکراورتی، شاخص جدید به طور قاطع نشان می‌دهد بحث اصلی دیگر این نیست که آیا هوش مصنوعی باعث جابه‌جایی تعداد زیادی از کارگران می‌شود یا نه، بلکه این سوال است که این اتفاق در کدام مناطق و با چه سرعتی رخ خواهد داد و اینکه آیا آمادگی لازم برای مقابله با آن وجود دارد یا خیر.

نکته قابل‌توجه این است که ایالت‌ها و شهرهایی که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند، فعال‌ترین آن‌ها در زمینه‌ی تلاش برای وضع مقررات هوش مصنوعی هستند و دولت فدرال به آن‌ها می‌گوید عقب‌نشینی کنند. چاکراورتی تأکید می‌کند: «این برخورد، چشم‌انداز اقتصادی و سیاسی دهه آینده را تعریف خواهد کرد.»