۷۴ درصد کارجویان برای مدیریت شرایط، هزینههای زندگی خود را کاهش دادهاند
دو ماه پس از آتشبس و پایان جنگ و حدود یک ماه پس از بازگشایی نسبی اینترنت، هنوز افراد بسیاری هستند که با بیکاری ناشی از جنگ و قطعی اینترنت زندگی میکنند. آنها که هنوز نتوانستهاند شغل جدید پیدا کنند حالا تلاش دارند در کنار گشتن به دنبال کار جدید، تا جای ممکن هزینههای زندگی را مدیریت کرده و در کنار آن مهارتهای جدیدی بیاموزند تا بلکه بتوانند شغل دیگری پیدا کنند.
نتایج نظرسنجی جدید جابویژن از همین کارجویان نشان میدهد مهمترین نیازهای کارجویان برای عبور از شرایط اخیر «فرصتهای شغلی بیشتر» و «ثبات اقتصادی» است؛ به طوری که ۶۶ درصد کارجویان، فرصتهای شغلی بیشتر را یکی از مهمترین نیازهای خود دانستهاند. ثبات اقتصادی نیز با همین میزان، در کنار فرصتهای شغلی بیشتر، پرتکرارترین نیاز کارجویان بوده است. پس از این دو گزینه، حمایت مالی یا وام با ۴۳ درصد در رتبه بعدی نیازهای این گروه قرار دارد.
بر اساس نتایجی که از این نظرسنجی به دست آمده، اگرچه نیازهای اقتصادی همچنان در اولویت کارجویان قرار دارد، اما حمایت روانی و توجه به سلامت روان نیز برای بخشی از آنها به یکی از نیازهای مهم در شرایط اخیر تبدیل شده است؛ ۳۰ درصد از پاسخدهندگان، حمایت روانی و سلامت روان را یکی از نیازهای خود اعلام کردهاند.
آموزش مهارتهای کاربردی با ۲۳ درصد و دسترسی به اطلاعات و تحلیل بازار با ۱۴ درصد، دیگر نیازهایی هستند که از سوی پاسخدهندگان انتخاب شدهاند.
تلاش برای مدیریت شرایط
در بخش دیگری از این نظرسنجی، جابویژن از کارجویان در خصوص اقداماتی سوال کرده که برای مدیریت کردن شرایط اخیر انجام میدهند تا به دوام آوردنشان کمک کند.
نتایج نشان میدهد اکثر کارجویان سعی میکنند با کم کردن هزینهها این شرایط را پشت سر بگذارند؛ به طوری که کاهش هزینههای زندگی با انتخاب ۷۴ درصد از پاسخدهندگان، در صدر این اقدامات قرار دارد. پس از آن، جستوجوی فرصت شغلی با ۶۴ درصد، یکی دیگر از مهمترین مسیرهایی بوده که کارجویان دنبال کردهاند.
همچنین ۲۷ درصد از کارجویان، یادگیری مهارت جدید را یکی از مهمترین راههای سازگاری با شرایط اخیر دانستهاند. اقدام برای مهاجرت و انجام پروژههای فریلنسری نیز بهترتیب با ۱۲ و ۷ درصد در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند.
نتایج این گزارش براساس خوداظهاری کاربران فعال جابویژن که در جستوجوی کار هستند تهیه شده است و یافتههای آن لزوماً نمایانگر وضعیت کل جامعه نیست.