یک نماینده مجلس: موضوعاتی مانند حجاب، اینترنت و برجام با دوقطبیسازی شکافهای اجتماعی را بیشتر میکند
احمد بخشایش اردستانی، در پاسخ به انتقادها درباره تهدید وزیر ارتباطات به استیضاح گفت: «واقعیت این است که با وجود محدودیتهای اعمالشده، برخی عملیاتها و اقدامات علیه فرماندهان و مسئولان کشور رخ داد و همین مساله باعث شد درباره میزان اثربخشی این محدودیتها بحثهایی شکل بگیرد.»
وی تصریح کرد: «نباید جامعه را دائما وارد فضای دوقطبی کرد. در موضوعات مختلف، از جمله حجاب، اینترنت، برجام و سایر مسائل سیاسی و اجتماعی، شاهد شکلگیری دوگانههایی بودهایم که گاهی بیش از آن که به حل مسئله کمک کنند، بر شکافهای اجتماعی میافزایند.»
بخشایش اردستانی در گفتوگو با خبرآنلاین تاکید کرد: «آنچه باید مبنای تصمیمگیری قرار گیرد، منافع ملی، نیازهای واقعی مردم و مصالح کشور است، نه دامن زدن به اختلافات و ایجاد دوقطبیهای مستمر در جامعه.»
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با بیان این که امروز اینترنت به یکی از نیازهای اصلی جامعه، بهویژه نسل جوان، تبدیل شده، گفت: «بسیاری از جوانان نهتنها برای ارتباطات شخصی، بلکه برای تحصیل، اشتغال، کسبوکار و دسترسی به اطلاعات از اینترنت استفاده میکنند و نمیتوان این واقعیت را نادیده گرفت.»
اما پس از پایان درگیریها، این سوال مطرح شد که آیا این محدودیتها توانستهاند به اهداف مورد نظر دست پیدا کنند یا خیر. یکی از شعارهای اصلی رئیسجمهور از زمان انتخابات این بود که برای کاهش محدودیتهای اینترنتی، مقابله با ویپیانفروشی و تسهیل دسترسی مردم به اینترنت تلاش کند. بنابراین طبیعی است که دولت در این زمینه برنامه و رویکرد مشخصی داشته باشد.- بخشایش اردستانی، نماینده مجلس
حذف یا محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد
اردستانی در ادامه نیز گفت: «در دوره جنگ و شرایط خاص امنیتی، تصمیم گرفته شد که برخی محدودیتها بر فضای مجازی، از جمله برخی پیامرسانها و دسترسی به اینترنت، اعمال شود؛ زیرا این نگرانی وجود داشت که بخشی از بسترهای ارتباطی در جهت آسیب زدن به امنیت کشور مورد استفاده قرار گیرد.»
وی خاطرنشان کرد: «به همین دلیل، حذف یا محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد. از سوی دیگر، یکی از مباحث مهم در دنیای امروز، موضوع جریان آزاد اطلاعات است. اگر قرار است درباره مدیریت فضای مجازی تصمیمگیری شود، این تصمیمات باید به گونهای باشد که هم ملاحظات امنیتی کشور رعایت شود و هم نیازهای ارتباطی، اقتصادی و اجتماعی مردم مورد توجه قرار گیرد.»
عضو کیسیون امنیت و سیاست خارجی مجلس تاکید کرد: «جامعه امروز انتظار دارد میان امنیت و دسترسی به اطلاعات یک توازن منطقی برقرار شود و سیاستگذاریها نیز باید در همین چارچوب صورت گیرد.»
بخشایش اردستانی در ادامه این گفتوگو با اشاره به سیاستهای دولت در حوزه فضای مجازی گفت: «از سوی دیگر، رئیسجمهور به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور، در چارچوب اختیارات قانونی خود درباره موضوع فضای مجازی موضعگیری کرده و حتی در این زمینه مأموریتهایی را به معاون اول رئیسجمهور واگذار کرده است تا برای ساماندهی وضعیت اینترنت و فضای مجازی اقدامات لازم انجام شود.»
خنثی کردن تصمیمات رئیسجمهور برای افکار عمومی پرسشبرانگیز است
این نماینده مجلس میگوید: «وقتی رئیسجمهور بهعنوان مسئول اجرای قانون و اداره کشور تصمیمی را ابلاغ میکند، این که بلافاصله برخی جریانها برای خنثی کردن آن تصمیم وارد عمل شوند و خواستار حرکت در مسیر مخالف شوند، میتواند برای افکار عمومی پرسشبرانگیز باشد. جامعه انتظار دارد میان نهادهای تصمیمگیر هماهنگی وجود داشته باشد.»
وزیر ارتباطات نیز طبیعتا در چارچوب سیاستهای دولت، دستورات رئیسجمهور و مصوبات مراجع قانونی مربوطه عمل میکند. بنابراین وقتی برخی افراد از استیضاح وزیر سخن میگویند، این سؤال مطرح میشود که مبنای اصلی این انتقادها چیست و دقیقاً به کدام بخش از عملکرد وزیر ارتباطات اعتراض دارند.- ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات
هیچ قوم و جریانی نباید بر همه جامعه مسلط باشد
بخشایش اردستانی در ادامه نیز با توضیح این که ایران کشوری متکثر با جمعیتی حدود ۸۵ میلیون نفر است که دارای سلایق، دیدگاهها و فرهنگهای گوناگون است، افزود: «در چنین جامعهای نمیتوان انتظار داشت همه افراد درباره یک موضوع نگاه یکسانی داشته باشند. آنچه اهمیت دارد، مدیریت اختلافنظرها در چارچوب گفتوگو و قانون است. اماکنش وجود ندارد که یک قوم بر همه افراد جامعه مسلط باشد.»
وی افزود: «در بسیاری از موضوعات، از جمله اینترنت یا توافق هستهای، هم موافقان وجود دارند و هم مخالفان. اما گاهی به دلیل برخورداری برخی جریانها از تریبونهای پرنفوذتر، صدای آنها بیشتر شنیده میشود، در حالی که این لزوماً به معنای نمایندگی اکثریت جامعه نیست. در موضوع برجام هم این گونه بود که یک جریان مخالف بودند و یک جریان موافق اما نکته مهم این بود که افرادی که مخالف برجام بودند صدای بلندتری داشتند اما اقلیت بودند.»
این نماینده مجلس در ادامه با اشاره به ایده استیضاح وزیر ارتباطات نیز توضیح داد: «من در جریان جزئیات و دلایل مطرحشده برای استیضاح نیستم، اما اگر به طور مشخص موضوع به همین مساله بازگردد، تصور نمیکنم چنین اقدامی چندان عقلانی باشد زیرا به دلیل اینکه یک وزیر دستور رئیس جمهور را اجرا میکند او را استیضاح نمیکنند.»
جریانها نباید دیدگاه خود را به دیگران تحمیل کنند
بخشایش اردستانی در پاسخ به این سوال که چرا برخی جریانهای تندرو در موضوعاتی مانند مذاکرات و اینترنت به مخالفت ادامه میدهند و به نظر میرسد در هر موضوعی به دنبال دوقطبیسازی هستند، گفت:
انگیزههای متفاوتی میتواند پشت این رفتارها وجود داشته باشد، اما من میخواهم به یک نکته مهم اشاره کنم. رهبر معظم انقلاب تأکید کردهاند که در میدان، در دیپلماسی و در عرصه دفاعی و جنگی، هماهنگی وجود دارد. وقتی چنین هماهنگیای در سطح کلان کشور برقرار است، طبیعی است که افراد میتوانند نظر موافق یا مخالف خود را بیان کنند، اما نباید تلاش کنند دیدگاه خود را به دیگران تحمیل کنند.- بخشایش اردستانی، نماینده مجلس
به گفته او، گاهی این نگرانی به وجود میآید که برخی افراد یا جریانها در پی آن هستند که فضایی ایجاد کنند تا رقبای فکری و سیاسی خود را کنار بزنند و خودشان در موقعیت قدرت باقی بمانند. این رویکرد به نفع کشور نیست.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ادامه داد: «انگیزهها میتواند شخصی، سیاسی، اقتصادی یا مرتبط با حفظ موقعیت و نفوذ باشد. برخی تصور میکنند تنها خودشان صلاح کشور را تشخیص میدهند و دیگران باید از آنها تبعیت کنند، در حالی که واقعیت جامعه ایران بسیار متنوعتر از این نگاه است.»
برخی مدعی انقلابیگری هستند اما برای منافع شخصی خود قدم بر میدارند
وی گفت: «آن فردی که مخالفت میکند جاسوس نیست؛ آن فردی جاسوس است که ریش دارد، ادعای انقلابی بودن دارد. منافق فردی است که در دو جبهه بازی میکند یعنی میگوید من انقلابی هستم اما برای منافع شخصی خود به گونه ای دیگر رفتار و عمل میکند.»
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس تاکید کرد: «در کشورهای مختلف، گروههای سیاسی و فکری متنوعی وجود دارند و دیدگاههای خود را مطرح میکنند. اصل مهم، حق اظهارنظر و گفتوگو است، نه تحمیل عقیده.»
وی در پایان گفت: «تا زمانی که درباره یک موضوع، از جمله مذاکرات، تصمیم نهایی در کشور اتخاذ نشده است، همه گروهها حق دارند موافقت یا مخالفت خود را مطرح کنند. اما زمانی که در چارچوبهای قانونی و تصمیمگیریهای رسمی کشور به یک جمعبندی و سیاست مشخص میرسیم، همه باید از آن تصمیم حمایت کنند و اجازه ندهند اختلافات گذشته به مانعی در برابر اجرای سیاستهای مصوب کشور تبدیل شود.»