مراکز داده جدید از سلول‌های مغز انسان به جای تراشه‌های سنتی استفاده می‌کنند

سال گذشته، پژوهشگران استارت‌آپ بیوتکنولوژی کورتیکال لبز (Cortical Labs) در استرالیا، CL1 را به نمایش گذاشتند؛ «اولین کامپیوتر زیستی قابل پیاده‌سازی با کد» که از ۲۰۰هزار نورون زنده انسانی تشکیل شده است.

در فوریه، این شرکت پیشرفت خود را نشان داد و ثابت کرد که چگونه می‌توان به این نورون‌ها یاد داد بازی Doom را انجام دهند که نمایشی بسیار پیچیده‌تر و چشمگیرتر نسبت به تلاش‌های اولیه برای اجرای بازی Pong در سال ۲۰۲۲ بود.

اکنون کورتیکال لبز آماده ارتقای مقیاس عملیات است. به‌گزارش بلومبرگ، این شرکت در حال کار روی «مراکز داده زیستی» در ملبورن، استرالیا و سنگاپور است. به عبارت ساده، به‌جای تکیه بر تراشه‌های انویدیا مانند شرکت‌های هوش مصنوعی، کورتیکال لبز قصد دارد تاسیسات آینده‌نگر خود را با قفسه‌هایی پر از کامپیوترهای زیستی CL1 تجهیز کند که با سلول‌های مغزی انسانی بیشتری تغذیه می‌شوند.

عملکرد سیستم به طور خلاصه به این شکل است که کامپیوترها سیگنال‌های الکتریکی را به نورون‌هایی که از سلول‌های بنیادی خون انسان استخراج شده‌اند، ارسال می‌کنند. تراشه‌های تعبیه‌شده در داخل، پاسخ این نورون‌ها را به‌عنوان خروجی ثبت می‌کنند.

کورتیکال لبز با شرکت دیگری به نام دی‌وان دیتا سنترز همکاری کرده تا دو مرکز داده را توسعه دهد. مرکز داده ملبورن میزبان ۱۲۰ واحد CL1 خواهد بود، در حالی که دی‌وان قصد دارد تا ۱۰۰۰ واحد را در مرکز سنگاپور مستقر کند.

کورتیکال لبز ادعا می‌کند که تکیه بر کامپیوترهای زیستی مزیت قابل توجهی نسبت به همتایان مبتنی بر ویفر سیلیکونی خود دارد: مراکز داده زیستی آینده تنها «کسری از انرژی مورد استفاده پردازنده‌های هوش مصنوعی معمولی» را مصرف خواهند کرد.

هون ونگ چونگ، مدیرعامل شرکت، می‌گوید هر گره CL1 برای اجرا به انرژی کمتری نسبت به یک ماشین حساب دستی نیاز دارد. این مقدار چندین مرتبه کمتر از انرژی مورد نیاز یک واحد پردازش گرافیکی مدرن است.

با‌این‌حال، سوالات زیادی باقی مانده‌اند. مهم‌ترین نکته اینکه مشخص نیست واحدهای مذکور چه کاربرد عملی‌‌ای دارند و شرکت هنوز نتوانسته ثابت کند که کامپیوترهایش می‌توانند با قدرت محاسباتی تراشه‌های پیشرفته مراکز داده امروزی رقابت کنند.

بااین‌حال، اگر رویکرد کورتیکال لبز قابل اجرا باشد، پاسخ ظریفی برای فاجعه زیست‌محیطی رو به رشدی خواهد بود که مراکز داده هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به آن هستند. تحقیقات نشان داده است که مراکز داده هوش مصنوعی مقدار قابل‌توجهی نویز تولید می‌کنند، مصرف بسیار بالایی از آب دارند و حتی می‌توانند به افزایش قیمت برق در مناطق اطراف خود منجر شوند.