گزارش سازمان‌های اقلیمی: حذف کربن جوی بسیار کندتر از حد نیاز پیش می‌رود

سه‌شنبه 19 خرداد 1405 - 17:00
مطالعه 2 دقیقه
تصویرسازی انتشار کربن در طبیعت و هوا
جذب کربن جوی به‌عنوان راهکاری ضروری با چالشی جدی مواجه شده؛ گزارش‌ها حاکی از آن است که سرعت اقدامات فعلی برای مهار گرمایش زمین اصلا کافی نیست.
تبلیغات

ایده‌ی جذب دی‌اکسیدکربن از جو برای مقابله با تغییرات اقلیمی اگرچه راهکاری ضروری به‌نظر می‌رسد، از همان ابتدا در مقیاس‌های کلان با تردیدهایی همراه بود. گزارشی تازه که در هفته‌ی جاری منتشر شد، نشان می‌دهد که تلاش‌های کنونی برای «حذف دی‌اکسیدکربن» (CDR) عملاً تأثیر ناچیزی بر روند گرمایش جهانی دارد.

برای دستیابی به تأثیری ملموس، فعالیت‌ها در راستای حذف دی‌اکسیدکربن باید با سرعتی مشابه گسترش پنل‌های خورشیدی در سراسر جهان رشد کنند. به‌عبارت‌دیگر، اقدامات فعلی نه از نظر مقیاس و نه از نظر سرعت، با نیازهای حیاتی سیاره همخوانی ندارند و هرچه در اجرای راهکارها تأخیر صورت گیرد، در آینده به حجم بیشتری از حذف کربن برای مهار پیامدهای اقلیمی نیاز خواهیم داشت.

فعالیت‌ها در راستای حذف دی‌اکسیدکربن باید با سرعتی مشابه گسترش پنل‌های خورشیدی در سراسر جهان رشد کنند

ویلیام لمب، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات تأثیر اقلیمی پوتسدام، در گفتگو با گاردین اشاره کرد: «تعهدات کنونی کشورها برای حذف حدود ۲٫۷ میلیارد تن کربن تا سال ۲۰۳۵ و ۳٫۶ میلیارد تن تا سال ۲۰۵۰، با مسیرهای اقلیمی مطلوب فاصله‌ی زیادی دارد و این شکاف با گذشت زمان به‌طور قابل‌توجهی گسترده‌تر می‌شود.»

دانشمندان به‌طور کلی توافق دارند که اقدامات حذف کربن برای محدودسازی گرمایش زمین به ۱٫۵ درجه‌ی سانتی‌گراد، نقشی تکمیلی و ضروری در کنار کاهش تهاجمی انتشار گازهای گلخانه‌ای و رسیدن به آلایندگی صفر تا سال ۲۰۵۰ ایفا می‌کنند. هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC) حذف کربن را برای دستیابی به اهداف اقلیمی اجتناب‌ناپذیر می‌داند، زیرا کربن‌زدایی از برخی صنایع، از جمله کشاورزی، بسیار دشوار است.

با‌این‌حال، خطر بزرگ‌نمایی نقش فناوری حذف دی‌اکسیدکربن در افکار عمومی می‌تواند فشار بر دولت‌ها برای تحول واقعی در تولید و مصرف انرژی را کاهش دهد؛ موضوعی که نگرانی دانشمندان را درباره‌ی تکیه بیش‌از‌حد بر مهندسی زمین برانگیخته است.

بر اساس گزارش، مداخلات انسانی کنونی سالانه حدود ۲٫۲ میلیارد تن دی‌اکسیدکربن را حذف می‌کند که تنها پنج درصد از کل انتشار سالانه‌ی جهانی است و بخش عمده‌ی آن نیز از طریق فعالیت‌هایی مانند درخت‌کاری حاصل می‌شود. راهکارهای فناورانه‌ی نوظهوری مانند «جذب مستقیم هوا» که توسط ماشین‌آلات انجام می‌شود، تنها ۰٫۱ درصد از این مجموع را تشکیل می‌دهند.

اگرچه فناوری‌های نوظهور سالانه ۴۰ درصد رشد دارند، از آنجایی که در مراحل ابتدایی هستند، برای جبران عقب‌ماندگی به سرعتی مشابه پذیرش گسترده‌ی خودروهای برقی و پنل‌های خورشیدی نیاز دارند. در حال حاضر موقعیت این صنعت متزلزل است؛ چنان‌که گزارش می‌افزاید مایکروسافت که تأمین‌کننده‌ی مالی بخش عمده‌ای از اعتبارات کربنی بود، از آوریل خرید اعتبارات جدید را متوقف کرده است.

توماس گاسر از مؤسسه بین‌المللی تحلیل سیستم‌های کاربردی، تأکید می‌کند: «با وجود عقب‌ماندگی فعلی، جذب کربن همچنان تنها گزینه برای معکوس کردن تغییرات اقلیمی در بلندمدت است، مشروط بر اینکه انتشار گازهای گلخانه‌ای نیز به نزدیکی صفر برسد.»

نظرات