وارن بافت ژاپن؛ تریدر ۸۸ساله‌ای که با ۳ مانیتور قدیمی، میلیونر شد

ساعت ۲ بامداد در کوبه ژاپن، شیگرو فوجیموتوی ۸۸ ساله بدون زنگ ساعت بیدار می‌شود تا در وال‌استریت معامله کند. او که به «وارن بافت ژاپن» معروف است، بدون گوشی هوشمند یا کارت اعتباری و تنها با سه مانیتور قدیمی، ثروتی ۱۴ میلیون دلاری را مدیریت می‌کند.

او همچنین هواداران وفاداری در میان سرمایه‌گذاران خرد دارد که با دقت تمام حرکاتش را رصد می‌کنند و حتی کتاب پرفروشی هم درباره‌ی استراتژی خود نوشته است. تمایز فوجیموتو در ژاپن تنها به خاطر ریسک‌پذیری‌اش در فرهنگی محافظه‌کار نیست، بلکه به دلیل آینده‌نگری اوست؛ چرا که در شرایطی که تورم بالا رفته و بسیاری از سالمندان با مستمری‌های ناچیز به سختی روزگار می‌گذرانند، او توانسته فعالانه هزینه‌های دوران پیری خود را تأمین کند.

فوجیموتو ثابت کرده که برای موفقیت در بازار، به جای تکنولوژی‌های پیچیده، تنها به دقت، یادداشت‌برداری و اراده نیاز است.

شیگرو فوجیموتو در ۱۹ سالگی، زمانی که تازه از دبیرستان فارغ‌التحصیل شده بود، پایش به یک کارگزاری محلی باز شد. جرقه‌ی اولیه نه از روی عشق به اعداد، بلکه از یک آشنایی ساده در یک فروشگاه حیوانات خانگی زده شد؛ جایی که مدیر یک کارگزاری رفت‌وآمد داشت و شیگرو جوان را با دنیای عجیب سهام آشنا کرد. او اولین قدم‌هایش را با خرید سهام شرکت‌هایی برداشت که امروز آن‌ها را به نام «شارپ» و «انیوس» می‌شناسیم.

اما در آن سال‌ها، بورس برای او تنها یک سرگرمی جانبی بود. شیگرو عاشق پرندگان بود و وقتش را صرف اداره‌ی فروشگاه حیوانات خانگی‌اش می‌کرد. مدتی بعد، او مسیرش را تغییر داد و وارد دنیای «ماهجونگ» شد. او سالن‌های بازی سنتی ژاپنی را اداره می‌کرد و در این کار چنان مهارتی به خرج داد که وقتی در سال ۱۹۸۶ تصمیم به فروش کسب‌وکارش گرفت، ۶۵ میلیون ین (حدود ۴۰۰ هزار دلار) سرمایه‌ی نقد در دست داشت. این نقطه عطف زندگی او بود؛ لحظه‌ای که تصمیم گرفت تمام‌قد وارد میدان بازارهای مالی شود.

اواخر دهه ۸۰ میلادی، اقتصاد ژاپن دوران عجیبی را می‌گذراند و پول در بازار موج می‌زد. شیگرو که تازه وارد این بازی شده بود، از این فرصت نهایت استفاده را برد و توانست سرمایه‌اش را به رقم باورنکردنی یک میلیارد ین برساند؛ اما این روزهای خوش دوام نیاورد. با شروع دهه‌ی ۹۰، اوضاع بازار به یکباره دگرگون شد و همه‌چیز به‌سرعت فرو ریخت. در این سقوط فاجعه‌آمیز، بخش بزرگی از دارایی‌های شیگرو از دست رفت و ثروتش به کمتر از ۲۰۰ میلیون ین رسید.

در چنین فضایی، شیگرو کم نیاورد و به جای عقب‌نشینی، استراتژی‌اش را بازنگری کرد. در ۶۶ سالگی، زمانی که اکثر هم‌سن‌وسالانش به فکر دوران بازنشستگی بودند، او اولین حساب معاملاتی آنلاین خود را افتتاح کرد و در ۷۹ سالگی رسماً به یک تریدر روزانه تبدیل شد.

وقتی شیگرو ساعت ۲ صبح پشت مانیتورهایش می‌نشیند، ابتدا به سراغ بازار آمریکا می‌رود. او تنها به شاخص‌های کلی نگاه نمی‌کند؛ بلکه با دقت یک کارآگاه، «گواهی‌های سپرده آمریکایی» (ADR) شرکت‌های ژاپنی را بررسی می‌کند تا ببیند غول‌های ژاپنی در آن سوی دنیا با چه قیمتی بسته شده‌اند و بازار توکیو احتمالاً چطور باز خواهد شد. ابزار او صورت‌های مالی، تحلیل تکنیکال و البته شبکه‌ی CNBC است.

ساعت ۹ صبح، وقتی زنگ آغاز بازار توکیو به صدا درمی‌آید، اوج هیجان زندگی اوست. بین ساعت ۹ تا ۱۰، دست‌هایش با سرعتی باورنکردنی روی کیبورد حرکت می‌کنند تا سفارش‌های خرید و فروش را ثبت کند. شیگرو در این مسیر تنها نیست؛ او گروهی از هواداران وفادار دارد و حتی کتابی پرفروش درباره استراتژی‌هایش نوشته است. هیروشی نامیوکا، استراتژیست ارشد یک شرکت بزرگ مدیریت دارایی، درباره او می‌گوید: «فوجیموتو به اندازه سرمایه‌گذاران نهادی و شرکت‌های بزرگ اشتیاق دارد و زاویه‌ی دیدش برای بسیاری الهام‌بخش است.»

در تمام این لحظات، یک همراه وفادار کنار اوست؛ مرغ عشقی به نام «پی‌چان» که اغلب روی سر صاحبش می‌نشیند و شاهد جابه‌جایی میلیون‌ها ین پول است. شیگرو می‌گوید این کار نه تنها به او ثروت می‌دهد، بلکه ذهن او را فعال نگه داشته و مانع از زوال عقل در ۸۸ سالگی شده است.

عجیب‌ترین بخش زندگی شیگرو، سادگی مفرط اوست. لباس‌های او کهنه و ساده هستند و ثروت ۱۴ میلیون دلاری‌اش تأثیری در سبک زندگی او نداشته است. او به بلومبرگ می‌گوید: «پول برایم مهم است، اما تشنه‌ی آن نیستم.» برای او، لذت واقعی در مطالعه کردن و درست پیش‌بینی کردن نهفته است. او بورس را مثل یک دوست می‌بیند؛ دوستی که باید هر روز احوالش را بپرسی، درکش کنی و اگر روزی دیگر با تو همراه نبود، با او خداحافظی کنی و به دنبال دوستی جدید بگردی.

او حتی در مواجهه با افت‌های سنگین بازار، رویکردی خونسرد و تحلیلی دارد و می‌گوید «وقتی قیمت‌ها پایین می‌آید، وقت خرید است. سوال اینجاست که آیا شجاعت انجامش را دارید؟» شیگرو بیش از ۵۰ بار ضررهای کلان را تجربه کرده، اما هر بار با این ذهنیت که «معامله‌گری قلبی قوی می‌خواهد» دوباره به پا خاسته است.

شیگرو برای انتخاب سهام، سه معیار طلایی دارد؛ شرکت‌هایی با درآمد و سود رو به رشد، شرکت‌هایی که برنامه بازخرید سهام دارند و آن‌هایی که مزایای خوبی به سهام‌دارانشان می‌دهند. اما او فقط به بنیاد شرکت‌ها نگاه نمی‌کند. او استاد استفاده از شاخص‌های تکنیکال مانند RSI (شاخص قدرت نسبی) و MACD است.

با وجود اینکه شیگرو ثروتش را از نوسان‌گیری به دست آورده، اما نسخه‌ای کاملاً متفاوت برای نسل جدید می‌پیچد و به جوانان هشدار می‌دهد که در دام معاملات سریع و روزانه نیفتند. او توصیه می‌کند: «مهم است که سهام باارزش را پیدا کنید و در نگهداری آن صبور باشید. نباید مثل یک تریدر روزانه سریع خرید و فروش کنید؛ اگر به سهم‌تان زمان بدهید، قطعاً ثمره‌ی آن را خواهید دید.»

شیگرو فوجیموتو امروز با یک واکر حرکت می‌کند و کمرش از سنگینی سال‌ها خم شده است؛ ولی چشمانش وقتی به نمودارهای سبز و قرمز خیره می‌شود، هنوز مثل یک جوان ۱۹ ساله می‌درخشد. او نمونه‌ای استثنایی از انسانی است که محدودیت‌های سن و سنت‌های جامعه را در هم شکسته است. در حالی که بسیاری از سالمندان ژاپنی با مستمری‌های ناچیز دست‌وپنجه نرم می‌کنند، او با تکیه بر دانش و شجاعت خود، سرنوشت مالی‌اش را تغییر داده است.

او که حالا سال‌های پایانی دهه‌ی هشتاد عمرش را می‌گذراند، معامله‌گری را بهانه‌ای برای لذت‌بردن از زندگی و البته فرار از زوال عقل می‌داند. اما این پیرمرد ثروتمند باوجود اندوخته‌ی ۲ میلیارد ینی‌اش، اعتراف می‌کند که از وضعیتش «اصلاً راضی نیست». او معتقد است آن‌طور که باید و شاید تلاش نمی‌کند و می‌گوید: «باید روی لبه‌ی باریکی راه بروم؛ هم حواسم باشد که طمع‌کار نشوم و هم سودم را از بازار بگیرم. هرچند خوب می‌دانم که طمعِ زیادی، هیچ‌وقت عاقبت خوشی ندارد.»