دانشجویان ایتالیایی رکورد بزرگترین هواپیمای کاغذی دنیا را شکستند
گروهی از دانشجویان دانشگاه پیزا موفق شدند با ساخت هواپیمای کاغذی غولپیکر، رکورد جهانی گینس را جابهجا کنند. این هواپیما با دهانه بال بیش از ۲۰ متر و وزن نزدیک به ۲۹ کیلوگرم، ۵۹ متر در هوا پرواز کرد و رکوردی را که از سال ۲۰۱۳ در اختیار مؤسسه فناوری براونشوایگ آلمان بود، از آن خود کرد.
هواپیمای کاغذی که ایکاروس (ICARUS) نام دارد، فقط سازهای بزرگ از جنس کاغذ نیست. سازندگان آن برای طراحی و ساخت، همان اصول مهندسی هوانوردی را به کار گرفتند که در طراحی هواپیماهای واقعی استفاده میشود. آنها ماهها روی عواملی مانند پایداری، توزیع وزن، استحکام سازه و آیرودینامیک کار کردند تا هواپیما بتواند شرایط سخت ثبت رکورد جهانی را پشت سر بگذارد.
رکورد این پروژه در ۲۵ ژوئن و در جریان رویداد فناوری We Make Future در شهر بولونیای ایتالیا به طور رسمی ثبت شد. در این پروژه، ژاکوپ دالسیو مشهور به «جاکیداله»، مروج علم و تولیدکننده محتوای علمی نیز با دانشجویان همکاری داشت.
برخلاف تصور رایج، این هواپیمای غولپیکر تنها حاصل تا کردن چند ورق کاغذ نبود. دانشجویان آن را با همان منطق مهندسی هواپیماهای واقعی ساختند؛ بهطوریکه درون بالها و بدنه از تیرهای اصلی، دندههای تقویتی، لبههای آیرودینامیکی و دم استفاده شد تا سازه در هنگام پرواز پایدار بماند. آنها همچنین با چسباندن لایههای متعدد کاغذ در آرایشی دقیق، سازهای سبک اما مقاوم ساختند که بتواند بدون افزایش وزن اضافی، نیروهای واردشده در هنگام پرواز را تحمل کند.
به گزارش نیواطلس، ساخت هواپیما به حدود ۳۰۰ کیلوگرم کاغذ و نزدیک به ۶۰ کیلوگرم چسب نیاز داشت. بخشهای باربر با کاغذ ضخیمتر و قسمتهای پوششی با کاغذ سبکتر ساخته شدند. همچنین برای افزایش مقاومت، لایههای کاغذ به شکل ساختار لانهزنبوری به هم متصل شدند. این روش در صنایع هوافضا نیز برای دستیابی به استحکام بالا و وزن کم کاربرد دارد.
ثبت رکورد جهانی نیز شرایط سادهای نداشت. طبق قوانین گینس، هواپیما باید توسط یک نفر از سکویی با ارتفاع حداکثر سه متر پرتاب میشد و دستکم ۱۵ متر در هوا پرواز میکرد. به همین دلیل، تیم پیش از ساخت نمونه نهایی، بارها مدلهای کوچکتر را آزمایش و طراحی را اصلاح کرد تا شکل بال، مساحت آن و سرعت پرتاب بتوانند نیروی برا کافی برای پرواز ایجاد کنند.
هواپیمای کاغذی ایکاروس درنهایت توانست بیش از سه برابر حداقل مسافت لازم را بپیماید و با پروازی ۵۹ متری، نام خود را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کند.
جاکیداله درباره این پروژه میگوید: «شاید ساخت هواپیمای کاغذی ۲۰ متری کاربرد عملی نداشته باشد، اما پیشرفت مهندسی دقیقاً زمانی اتفاق میافتد که انسان برای آزمودن مرزهای ممکن، دست به انجام کارهای به ظاهر غیرممکن بزند. ماهها با مشکلاتی مانند رطوبت، استحکام سازه، آیرودینامیک و حتی اختلافهای میلیمتری جنگیدیم و دیدن لحظه پرواز این هواپیما، هرچند در پایان به ستونهای سالن برخورد کرد، نشان داد که تلاش برای ساختن غیرممکنها همیشه ارزشمند است.»