جنگنده F-35 اکنون به کمک هوش مصنوعی پدافندها را شناسایی میکند + ویدیو
شرکت لاکهید مارتین جزئیات جدیدی را دربارهی نحوهی استفاده از هوش مصنوعی برای کمک به خلبانان جنگندهی F-35 به اشتراک گذاشت. این جنگندهی نسل پنجمی از فناوری AI برای شناسایی سریعتر و دقیقتر پدافندهای هوایی استفاده میکند.
لاکهید مارتین میگوید که از هوش مصنوعی برای تسریع روند استفاده از دادههای جدید بهمنظور بهبود سیستم جنگ الکترونیک F-35 نیز بهره میبرد.
قابلیتهای هوش مصنوعی، در پروژهای آزمایشی بهنام اورواچ (Overwatch) که لاکهید مارتین آن را در پایگاه نیروی هوایی نلیس در نوادا اجرا کرد، بهنمایش درآمدند.
پخش از رسانه
لاکهید مارتین قابلیت «شناسایی رزمی» تقویتشده با هوش مصنوعی را که در سیستم اطلاعاتی F-35 ادغام شده بود، در پرواز آزمایش کرد. اولینبار است که یک مدل هوش مصنوعی تاکتیکی در حین پرواز برای ایجاد شناسایی رزمی مستقل روی نمایشگر خلبان استفاده میشود.
جنگندهی F-35 نمایشگر هدآپ (HUD) سنتی ندارد و اطلاعاتی مانند نمادهای تهدید را مستقیماً روی کلاه ایمنی خلبان نشان میدهد. هر جت همچنین یک نمایشگر عریض در کابین دارد که برای نمایش اطلاعات حسگرها و سایر دادههای تکمیلی استفاده میشود.
لاکهید مارتین میگوید در طول پرواز آزمایشی پروژهی اورواچ، یک مدل هوش مصنوعیِ آموزشدیده، ابهامات شناسایی میان فرستندههای سیگنال را برطرف کرد و باعث بهبود آگاهی محیطی و کاهش تأخیر در تصمیمگیری خلبان شد.
مهندسان سپس با استفاده از یک ابزار خودکار، فرستندههای جدید را برچسبگذاری کردند، مدل هوش مصنوعی را در عرض چند دقیقه برای یادگیری کلاس جدید فرستندهها بازآموزی و مدل بهروزرسانیشده را برای پرواز بعدی در همان چرخهی برنامهریزی مأموریت بارگذاری کردند.
درک سریعتر تهدیدها و افزایش سرعت در تصمیمگیری بهلطف هوش مصنوعی
گنجاندن چنین هوش مصنوعی پیشرفتهای در سیستم مأموریت F-35، به خلبانان کمک میکند تا تهدیدات را سریعتر درک کنند و تصمیمات را با سرعت بالاتری بگیرند؛ چون اپراتورها در میدان نبرد زمان کافی برای ترکیب و تحلیل دادهها را ندارند.
به گفتهی یکی از سخنگویان لاکهید مارتین، فناوری جدید دقیقاً به همان روش سیستم شناسایی رزمی فعلی نمایش داده میشود و کار انجامشده در پروژهی اورواچ، به تقویت اطلاعات سیستم کنونی کمک میکند. در طول پرواز آزمایشی، اطلاعات سیستم قدیمی در کنار دادههای سیستم جدید به خلبان ارائه شد.
اطلاعات در حین پرواز به خلبان نشان داده میشوند و پس از هر مأموریت، دادهها در سیستم دانلود و پردازش خواهند شد که نتیجهاش، هوش مصنوعیِ ارتقایافته برای پرواز بعدی خواهد بود.
با وجود اینکه گفته میشود ابزارهای خودکار امکان برنامهریزی مجدد و مرتبط را در عرض چند دقیقه فراهم کردهاند؛ مشخص نیست که مهندسان برای دریافت اولیهی دادهها و سپس ارسال آنها برای بارگذاری روی یک F-35 واقعی درمجموع چقدر زمان صرف کردهاند.
بیانیهی لاکهید مارتین نشان میدهد که در پروژهی اورواچ از روشهای نوآورانهای استفاده شده است؛ همان روشهایی که پیشتر برای استقرار بهروزرسانیهای نرمافزاری بیسیم و بیدرنگ سیستم مبارزهی چندمنظورهی Aegis در کشتیهای مستقر در دریای سرخ بهکار گرفته شدند تا امکان اقدامات متقابل سریع علیه تهدیدات پیشرفتهی پهپادی و موشکی فراهم شود.
حتی با وجود قابلیتهای پیشرفتهی جنگ الکترونیک کنونی در جنگندههای F-35 که با دادههای سایر حسگرها ترکیب میشوند، این جتها برای شناسایی دقیق و دستهبندی تهدیدها همچنان به یک کتابخانهی داخلی از امضای فرکانس رادیویی متکی هستند.
با پیشرفت هوش مصنوعی، پدافندهای هوایی هم پیشرفتهتر میشوند
F-35 اشیایی را که سیگنالهای ناشناس (خارج از کتابخانه) یا غیرعادی ساطع میکنند، علامتگذاری خواهد کرد؛ اما خلبانان در چنین مواردی اطلاعات دقیق کمتری در اختیار خواهند داشت. هرگونه تصمیمگیری فوری مانند اجتناب از پرواز در یک منطقهی خاص یا پیشروی، باید این ناشناختهها و خطرات مرتبط را در نظر بگیرد؛ بهخصوص که خلبان ممکن است از قبل در وضعیت بسیار پرتنش یا پرمشغلهای باشد و با خستگی و عوامل دیگر دستوپنجه نرم کند.
اکوسیستم تهدیدات پدافند هوایی، از جمله در زمینهی کشف و طبقهبندی انتشار سیگنالهای فرکانس رادیویی، با گذشت زمان پیچیدهتر خواهد شد. مثلا، امضای اصلی یک رادار با کار در حالتها و طول موجهای مختلف قابل تغییر است و همین موضوع چالشهایی را ایجاد میکند.
پرش سیگنال و مدولاسیون، تاکتیکهایی هستند که پدافندهای هوایی دههها برای دورزدن پارازیتهای جنگ الکترونیک و سایر اقدامات متقابل استفاده کردهاند. تکثیر هوش مصنوعی و فناوریهای یادگیری ماشین در سمت پدافند هوایی این پیچیدگی را تشدید خواهد کرد.
در چنین شرایطی، جنگ الکترونیک شناختی (یا جنگ الکترونیک الگوریتمی) وارد عمل میشود؛ حوزهای بهسرعت درحال توسعه که عموماً لایههای مختلفی از قابلیتهای جنگ الکترونیک را پوشش میدهد و برای واکنش خودکار به سیگنالهای جدید طراحی شده است.
نیروی هوایی ایالات متحده بهطور ویژه روی راههایی برای گسترش ظرفیت پردازش اطلاعات در حین پرواز و ارسال بهروزرسانیهای نرمافزاری به هواپیما در میانهی مأموریت کار میکند که همگی با توسعهی قابلیتهای جدید اشتراکگذاری امن دادهها مرتبط هستند.